Unutulmuş Deha: Gossen’in Matematiği ve Mirası
Unutulmuş Deha: Gossen’in Matematiği ve Mirası
Ercan Eren
Köln, 1858.
Kışın kasveti, Hermann Heinrich Gossen’in (1810-1858) yorgun odasına çökmüştü.
Verem, onu genç yaşta yatağa zincirlemişti; ama bedenindeki bu yıpranma,
ruhundaki derin yaradan daha hafif kalıyordu: Reddedilme.
Hermann,
masanın üzerindeki o kalın, mat cildi, “İnsan İlişkilerinin Değişimi...”
adlı tek eserini seyretti. Bu kitap, onun kanı, beyni ve hayatının on üç
yılının damıtılmış özüydü. Bir zamanlar, bu eserin Kopernik gibi göksel bir
devrim başlatacağına, insanların iktisadi davranışlarını matematiksel
kesinlikle açıklayacağına emindi. O, insan mutluluğunun formülünü bulmuştu: Marjinal
Fayda'nın fiyatlara oranının eşitlenmesi.
Fakat Almanya,
tarih ve hikâyeler peşindeydi. Soyutlamayı, özellikle de matematiği ekonomiye
sokan bu eseri, akademik çevreler “soğuk”, “Alman olmayan” ve “gereksiz”
diye damgaladı. Kitap, 1854'te yayımlandığından beri toz topluyordu. Ne eleştiri
ne övgü ne de ilgi... sadece sessizlik. Bir yazar için en büyük ceza,
varlığının bile fark edilmemesiydi.
Hermann,
yastığa gömülürken, bir memurun titizliğiyle hazırlanmış, fakat bir sanatçının
tutkusuyla yazılmış eserinin bu kaderi hak etmediğini düşündü. Kitabın varlığı,
ona yaşadığı hayal kırıklığını hatırlatan ağır bir hayaletti.
Ölümün
yaklaştığını hissettiğinde, son bir öfke ve umutsuzluk anıyla, yardımcısına
titrek sesiyle son emrini verdi: "Bütün kopyalar... imha edilsin.
Hiçbir iz kalmasın. Unutulmuş bir fikrin utancı, benimle birlikte toprağa
gömülsün."
Yayıncı,
Gossen'in ölümünden sonra depodaki yüzlerce kitabı topladı. Ama bir vicdan
azabıyla veya sadece maliyet hesabı yaparak, o kitapları yakmadı. Onları,
Köln'ün karanlık ve rutubetli bir deposuna kaldırdı. Gossen'in eseri, bir nevi
kâğıt tabutun içine konmuş, kilitlenmişti.
Mutlu Son: Yeniden Doğuş
Yirmi yıl
sonra, 1870'lerin başında, Manş Denizi’nin iki yakasında ve İsviçre dağlarında
üç parlak zihin—Jevons, Menger ve Walras—Gossen'den tamamen habersiz bir
şekilde aynı teoriyi, Marjinal Fayda Devrimi'ni, başlatıyordu. Onlar da
tıpkı Gossen gibi, Klasik İktisada karşı savaşıyorlardı.
1878'de,
İngiliz iktisatçı Robert Adamson, bir gazetenin arka sayfalarındaki nadir kitap
ilanlarını karıştırırken, tuhaf başlıklı o unutulmuş cildi keşfetti. Kitabı
okur okumaz dehşete düştü ve William Stanley Jevons'a mektup yazdı.
Jevons, kitabı
incelediğinde gözleri doldu. Gossen, kendilerinin yeni sandığı her şeyi,
onlardan yirmi yıl önce, daha sistematik ve daha matematiksel bir kesinlikle
yazmıştı. Jevons, kendi dehasının gölgelendiğini değil, bir yoldaş bulduğunu
hissetti.
Jevons,
meslektaşlarına Gossen hakkında yazdığı mektuplarda ve eserlerinde büyük bir
saygıyla şunları dile getirdi: "Bu, benim teorimin en mükemmel
öncülüdür. Onun unutulması, bilim tarihindeki en talihsiz olaydır."
1889'da
Gossen'in imha edilmekten kıl payı kurtulan kopyaları, Berlinli bir yayıncı
tarafından yeniden basıldı. Artık zaman doğruydu. İktisat dünyası, matematiğe
ve rasyonel birey analizine hazırdı.
Gossen,
kendisini "yeni iktisadın Kopernik'i" ilan etmişti, ancak
yaşadığı dönemde reddedilmişti. Ancak ölümünden sonra, eserinin yeniden
basılmasıyla, o üç büyük devrimcinin (Jevons, Menger, Walras) bile saygı
duyduğu gerçek öncü olarak tanındı.
Köln'deki
basit mezarında yatan Gossen, hayatında aradığı kabulü bulamamış olsa da
bıraktığı matematiksel miras, adı "Gossen Kanunları" olarak
ders kitaplarına kazınarak, ölümsüzleşmişti.
Gossen’in
öyküsü, bilim tarihinde bir dehanın, zamanının ötesinde olmanın bedelini
ödediği, ancak sonunda tarihin ve doğruluk arayışının onu hak ettiği yere
taşıdığı, hüzünlü bir başlangıçla parlak bir sona ulaşan trajikomik bir
zafer öyküsüdür.
Kaynakça
- Gossen, Hermann Heinrich. (1854). Entwicklung der Gesetze des menschlichen Verkehrs und der
daraus fließenden Regeln für menschliches Handeln. Braunschweig:
Vieweg. (1889'da R. L. Prager tarafından yeniden basılmıştır.)
- Türkçe Çevirisi: İnsan İlişkilerinin Değişimi ve Buna Bağlı Olarak İnsan Mutluluğu Kuralları.
Yorumlar
Yorum Gönder